"مصی شیروانی"

مساله روشن است:جمهوری اسلامی رفقای مارا می گیرد و در بند می کند.به جای رفقای دربند ده ها  رفیق دیگرپرچم را در دست می گیرند.او رفقای مارااز خیابان می رباید به خانه ها شان یورش می برد که دیگران را بترساند و منفعل کند .آن ها نمی ترستد و جنبش رادیکال تر می شود.هرگروه از رفقا را که می گیرد گروهی دیگر و در شهری دیگر به عنوان آزادیخواه و برابری طلب اعلام موجودیت میکند.او نمی داند سرکوب فعالین علنی و پیشرو محیط مناسبی برای رشد عناصر رادیکال است.درمدت این ۲ماه سرکوب وفشار کسانی به عنوان آزادیخواه وبرابری طلب درکنارما قرار گرفته اند که باورش در شرایط عادی سخت می نمود.

جمهوری اسلامی فکر می کند ما فقط چند "نفر"یم که اگر مارا دربند کند همه چیز حل می شود! او نمی داند ما ازنظر اصالت واز نظرعمق ووسعت با هیچ گروه و جنبش دیگری قابل قیاس نیستیم.آن ها با ذهنیتی مکانیکی فکر می کنند با سرکوب و بگیروببند می شود این جنبش را متوقف کرد اما به بازتولید حرکت ما فکر نمی کنند. سرکوب ما را رادیکال تر و منسجم تر می کند.او دیالکتیک را نمی شناسد .او نمی داند این جنبش چرا تا به این اندازه جوشان است؟

نگاهش - فکرش وپراتیک اش همه مکانیکی است.الکن است.ما تفکرو عمل مان دیالکتیکی است واین مارا در پروسه ی مبارزه چند قدم پیش می اندازد.این به نفع ماست. جنبش ما یک حرکت انتزاعی نیست.مجرد و منفصل از جامعه نیست.ما پایگاه عظیم اجتماعی و طبقاتی داریم.ما عقبه داریم.

ما به پشتوانه ی این عقبه واین نیرو گام اولمان را محکم برداشتیم.ما با بینشی روشن از شرایط اجتماعی و سیاسی و درک درست از وضعیت عینی جامعه حرکتمان را شروع کردیم.نمی شود مارا سرکوب کرد و آب از آب تکان نخورد.نمی توان ما را حبس کرد و همه چیز راتمام شده دانست.زمان به عقب بر نمی گردد.نمی توان همه چیز را به صبح ۱۳ آذر ۸۶ برگرداند.

۱۳ آذر اتفاق افتاده است. ما به دنیا آمده ایم ! واین واقعیتی است که جمهوری اسلامی از درک آن عاجز است. آن ها نمی دانند.آن ها مکانیسم حرکت های اجتماعی را نمی فهمند.مکانیسم تبدیل تئوری به پراتیک اجتماعی و انقلابی را نمی فهمند. آن ها نمی دانند رادیکالیسم جنبش ما بهترین اسلحه ی ماست.آن ها هیچ نمی دانند و ما همه چیز را میدانیم.ما سیر تاریخ را شناخته ایم.

ما آینده را می بینیم.ما معما را حل کرده ایم و به آن ها که زور می زنند و جواب های خنده دار می دهند می خندیم.ما به آن ها می خندیم!