درست در حالیکه ادعاهای مسئولین دولت مبنی بر وجود  آزادی های سیاسی در فضای جامعه ایران و مخصوصن در دانشگاهها گوش فلک را کر کرده  شاهد دستگیری فعالین دانشجویی در شهر های مختلف ایران هستیم.

اینبار بی شرمانه تر از همیشه مامورین اطلاعات خانواده دانشجویان و فعالین را نیز از حملات خود حذف نکردند. مامورین با تهدیدات مداوم خانواده ی رفیق پور عبدالله و سایر دانشجویان خفت و عجز خویش را از به زانو در آوردن فعالین نشان داده اند. در روز روشن پدر دانشجویی را تهدید به آتش زدن منزلش می کنند.

 آزار و اذیت وتهدید خانواده ها چیزیست که همواره در کارنامه سیاه حقوق بشری جمهوری اسلامی خود نمایی می کند و نزدیکترین افراد خانواده ی دانشجویان زندانی همواره در کنار آنها  طعم سرکوب را چشیده اند به طوریکه در شیراز سحر یزدانی همسر  یونس میر حسینی را به جرم پیگیری وضعیت همسرش دستگیر کرده اند و به زندان انداخته اند.

 ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب مازندران اعلام می داریم که آنچه که امروز مامورین امنیتی و پلیسی در شهرهای مختلف ایران از خود نشان داده اند فقط افشا  کننده ماهیت سرکوبگر رژیم است و چیزی جز شعله ور شدن آتش خشم و نفرت برایشان ندارد.

 جنبش آزادی خواهی و برابری طلبی چیزی نیست که با دستگیری های موردی اداره اطلاعات متوقف شودو  مسلما کار بیهوده ایست که اطلاعات همواره آنرا تکرار می کند . این حق مسلم ماست که به عنوان یک تشکل غیر رسمی مستقل عقاید و باورهای خویش را که جز تلاش برای رسیدن به یک جامعه ی انسانی و رهایی از هر گونه سرکوب و استثمار نیست  فریاد بزنیم. این زندان تلفنی هم که تهدیدهای اطلاعات برای دانشجویان ساخته است هم مانند همان زندان آجری شان کاری از پیش نخواهد برد.

و همواره با وجود فضای سنگین سرکوب موجود دانشجویانی هستند که فارغ از مصلحت اندیشی های پوچ و تهوع آور جسورانه در مقابل تهدیدها و دستگیری ها می ایستند و از ابراز عقاید و باورهای خویش باکی ندارند و همینهاست که خشم اطلاعات را بر انگیخته است.

ما دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب مازندران حمله به فعالین دانشجویی در شهرهای مختلف  ایران و دستگیر ی  وحشیانه رفقا محمد پور عبدالله و علیرضا داوودی رامحکوم می کنیم و خواستار آزادی بی قید و شرط هرچه زودتر رفقایمان و همه زندانیان سیاسی در بند هستیم.

 زنده باد آزادی

زنده باد برابری

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب مازندران