این روزها به تاثیر از فضای حاکم بر رسانه های گروهی، بعضی از تشکل های رسمی در دانشگاه های سنندج از جمله تشکل اسلامی دانشجویان و تشکل ها و گروه های قومی که تمام دغدغه نازل شان صحبت و نوشتن به زبان مادری است در این تبلیغات به اصطلاح انتخاباتی متاثر از جار و جنجال آن، با دریافت منابع مالی از طرف حوزه های انتخاباتی، امکانات و فضای فکری و کاری خود را به محلی برای تبلیغ انتخابات تبدیل کرده اند . انتخاباتی که بی شک از طرف اکثریت دانشجویان حتی لایق لفظ تحریم نیست که آنرا به رسمیت بداند و بخواهد در مقابل آن خود را قرار دهد. این هر چیزی باشد به هر اسمی باشد هر چند آدم را به خود مشغول کند یا نکند هیچ تاثیری بر بهبود زندگی فلاکت بار مردم در جامعه ندارد. مردم خود می دانند چه درد هایی دارند و تصمیم شان را در جواب به آن با توجه به سطح معیشت و نگاه به زندگی پر از رنج یا شاید پر برق خود می دهند. دغدغه ی ما دانشجویان چیز دیگری است و آن دفاع از خواست ها و مطالبات همین جامعه برای برآوردن حقوق شان از آزادی، امنیت و معیشت شان است.
آنچه دغدغه های ما  دانشجویان را شکل می دهد از دل جامعه بر می خیزد در دفاع از زندگی انسانی است از نگاهی واقعی به جامعه، به فقر، به ثروت، در دفاع از زندگی مردمانی است که حق دارند آزاد باشند، حق دارند در ایران پر از ثروت و نعمت زندگی شایسته ای داشته باشند و از ثروت جامعه ای که خود سازنده ی آنند نصیب ببرند. حق دارند کودکانشان را بدور از زندگی کارگری در فضایی شاد و آزاد پرورش دهند. حق دارند در این قرن برای نا آگاهی کودکانشان و آگاهی خودشان به جوخه های اعدام سپرده نشوند. حق دارند به باورشان، به قلم شان، به زندگی شان، به سفره های خالی و بی رنگشان شان تعرض نشود. دغدغه های ما دانشجویان در دفاع از کسانی است که می خواهند به آنها به نیم انسان نگاه نشود به چشم ضعیفه شمرده نشوند آزاد و برابر باشند حق انتخاب داشته باشند امنیت داشته باشند آن گونه که می خواهند زندگی کنند . دغدغه های ما دانشجویان در دفاع از خودمان است از پدران و مادرانی که باید از زندگی خود بزنند تا شهریه بالای ما را تهیه کنند از میلیون ها دانشجو و دانش آموزی است که برای تامین مخارج تحصیل شان باید رنج بکشند و خانواده های کارگری شان را متحمل هزاران مشقت کنند. دغدغه های ما دانشجویان در دفاع از آموزش و بهداشت رایگان برای همگان است. برای آزادی، برابری و رفاه و شادی در جامعه است و این ها چیز هایی نیستند که بتوان در لای شعار ها و الفاظ بی پایه و اساس تبلیغی به دنبال آن باشیم ما خودمان هستیم که باید در دفاع از مطالبات بر حق جامعه هر چه در توان داریم به کار گیریم. اگر کسی بخواهد چیزی را تغییر دهد ما خودمان هستیم این جامعه با پس و پیش کردن افرادی چند تاثیر و تغییر نمی پذیرد.
 دانشگاه در طول تاریخ در ایران مکانی بوده که جامعه آن را محل بیان خواست ها و درد های خود دیده که پیشاپیش، مبارزات برحق مردم را به پیش برده است و پرچم مطالبات اجتماعی را به اهتزاز در آورده و از آن تا پای جان دفاع کرده است ما دانشجویان می بایست به جای تکیه بر دغدغه های کسانی که تمام فکر و ذکر شان را  به دنباله روی از رویداد ها گذرانده اند و نگاه شان را به کسانی دوخته اند که در لای نوشته ها و شعارها برایشان از آزادی های نیم بند بگویند بدون اینکه به هیچ چیز ریشه ای دست ببرند باید راه خود را برگزینیم راهی که دانشجویان زیادی در سراسر کشور ایران در طول سال ها در پیش گرفته اند و آن چیزی نیست جز با هم شدن  و یکی شدن در دفاع از آزادی و تامین مطالبات بر حق اجتماعی و انسانی در جامعه .

دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب در سنندج

دیدگاه خود را بیان کنید